شعر آخرين

نانی تلخ
و شرابی گس
و فريادِ بيگاهِ مسافری کِش
خار و صليب در راه است
ا‌ين بوسه‌ی وداعم را
يکسان
بين تمامی مردم
قسمت کنيد
زان پيشتر
که سهواً
لب به زهرِ کينه بيالايد
***
شب بر مدارِ فاجعه خفته‌ست
در جلجتا چه می‌گذرد؟
که ناقوس‌های ندبه خاموشند
من
با نوشيدن آخرين جرعه‌ی جامم
ميعادِ عشق را
بر سفره‌ی شامِ آخر
تکرار می‌کنم.
***
بر فراز شبستان، اما
توفان تند خون
بر صليب می‌گذرد.

شعربالا آخرین سروده قلمی  حسين اقدامی( صدرائی ) شاعر و نویسنده و مترجم ‌‌   عضو کانون نویسندگان ایران است که  در تابستان سال ۶۷  همراه با هزاران زندانی سیاسی دیگر اعدام گردید

یادشان گرامی باد

با آن كه در مي كده ها باز ببستند

 

با آنكه سبوي مي ما را بشكستند

 

با محتسب شهر بگوئيد كه هشدار

 

هشدار كه من مست مي هر شبه هستم

 

زرافشان , موسوی و دیگر زندانیان سیاسی را آزاد کنید

زرافشان , موسوی و دیگر زندانیان سیاسی را آزاد کنید

زرافشان , موسوی و دیگر زندانیان سیاسی را آزاد کنید

زرافشان , موسوی و دیگر زندانیان سیاسی را آزاد کنید

============================

 ارغوان

ارغوان شاخۀ همخون جدا ماندۀ من
آسمان تو چه رنگ است امروز؟
آفتابی ست هوا؟
یا گرفته ست هنوز؟
...
من درین گوشه که از دنیا بیرون است،
آسمانی به سرم نیست.
از بهاران خبرم نیست.
آنچه می بینم دیوار است.
آه این سخت سیاه
آن چنان نزدیک است
که چو برمی کشم از سینه نفس
نفسم را برمی گرداند.
ره چنان بسته که پرواز نگه
در همین یک قدمی می ماند.
...
کورسویی ز چراغی رنجور
قصه پرداز شب ظلمانی ست.
نفسم می گیرد
که هوا هم اینجا زندانی ست.
...
هر چه با من اینجاست
رنگ رخ باخته است.
آفتابی هرگز
گوشۀ چشمی هم
بر فراموشی این دخمه نینداخته است.
...
اندرین گوشۀ خاموش فراموش شده،
کز دم سردش هر شمعی خاموش شده،
یاد رنگینی در خاطر من
گریه می انگیزد:
ارغوانم آنجاست
ارغوانم تنهاست
ارغوانم دارد می گرید
چون دل من که چنین خون آلود
هر دم از دیده فرو می ریزد.
...
ارغوان
این چه رازیست که هر بار بهار
با عزای دل ما می آید؟
که زمین هر سال از خون پرستوها رنگین است
وین چنین بر جگر سوختگان
داغ بر داغ می افزاید؟
...
ارغوان پنجۀ خونین زمین
دامن صبح بگبر
وز سواران خرامندۀ خورشید بپرس
کی بر این درۀ غم می گذرند؟
...
ارغوان خوشۀ خون
بامدادان که کبوترها
بر لب پنجرۀ باز سحر غلغله می آغازند،
جان گلرنگ مرا
بر سر دست بگیر،
به تماشاگه پرواز ببر.
آه، بشتاب که هم پروازان نگران غم هم پروازند.
...
ارغوان بیرق گلگون بهار
تو برافراشته باش
شعر خونبار منی
یاد رنگین رفیقانم را
بر زبان داشته باش.
...
تو بخوان نغمۀ ناخواندۀ من
ارغوان شاخۀ همخون جدا ماندۀ من.

تهران، فروردین 1363

هوشنگ ابتهاج ( ه الف . سایه )

 

محمد قائم مقامي آزاد شد

ادوارنيوز : محمد قائم مقامي دانشجوي فوق ليسانس فيزيک دانشگاه تهران نيز که از 32 روز پيش در بند 209 زندان اوين بازداشت بوده است ، روز گذشته آزاد شد.

به گزارش خبرنگار ادوارنيوز اين دانشجوي دانشگاه تهران كه از روز جمعه 20 مرداد ماه به بيمارستان  منتقل شده بود ، روز گذشته آزاد شده است .

( احتمالا  بعلت بازتاب  ناشی از درگذشت اکبر محمدی در زندان )  

 ۱۴ اوت برابر است با پنجاهمين سالگشت مرگ برتولت برشت. آوازه‌ى برشت به عنوان يكى از بزرگترين انديشه‌پردازان ادبى، نمايشنامه‌نويسان و شاعران آلمانى سده‌ى بيستم تثبيت شده است.

  راستي را
    راستي را كه به دوراني سخت ظلماني عمر مي گذاريم
    كلمات بي گناه
    نابخردانه مي نمايد
    پيشاني صاف
    نشان بي عاري است
    آن كه مي خندد
    هنوز خبر هولناك را
    نشنيده است
    چه دوراني !
    كه سخن از درختان گفتن
    كم و بيش
    جنايتي است .
    چرا كه از اين گونه سخن پرداختن
    در برابر وحشت هاي بي شمار
    خموشي گزيدن است !
    نيك آگاهيم
    كه نفرت داشتن
    از فرومايگي حتي
    رخساره ما را زشت مي كند.
    نيك آگاهيم
    كه خشم گرفتن
    بر بيدادگري حتي
    صداي ما را خشن مي كند.
    دريغا!
    ما كه زمين را آماده مهرباني مي خواستيم كرد
    خود مهربان شدن
    نتوانستيم !
    چون عصر فرزانگي فراز آيد
    و آدمي
    آدمي را ياور شود
    از ما
    اي شمايان
    با گذشت ياد آريد!
    

 

 سنگي است زير آب
 در گود شب گرفته درياي نيلگون
 تنها نشسته در تك آن گور سهمناك
 خاموش مانده در دل آن سردي و سكون
او با سكوت خويش
 از ياد رفته اي ست در آن دخمه سياه
هرگز بر او نتافته خورشيد نيم روز
 هرگز بر او نتافته مهتاب شامگاه
بسيار شب كه ناله برآورد و كس نبود
كان ناله بشنود
بسيار شب كه اشك برافشاند و ياوه گشت
 در گود آن كبود
سنگي است زير آب ولي آن شكسته سنگ
زنده ست مي تپد به اميدي در آن نهفت
دل بود اگر بهس ينه دلدار مي نشست
 گل بود اگر به سايه خورشيد مي شكفت

هوشنگ ابتهاج (ه.الف.سايه)

آزادي منصور اسانلو برتمامی کارگران عزيز و زحمتکش مبارک باد.

خلاصه‌ای از وضعيت جنازه اكبر

نيروهای امنيتی و اطلاعات حكومت جبار و خودكامه جمهوری اسلامی بدن عريان فرزندم را داخل اتومبيل استيشن با وضعيت نا مناسب قرار دادند و ما را تهديد كردند در صورت برگزاری مراسم تشيع جنازه و ايجاد هر گونه تش جنازه اكبر را به تهران برمی‌گردانند و بصورت پنهانی دفن خواهند كرد و حتی آدرس محل دفن را نخواهيم داد و همچنين تهديد كردند كه در صورتيكه با شرايط ما موافقت ننماييد به منوچهر مرخصی نمی‌دهيم. آقای سعيد اشرف‌پور دائی اكبر در موقع شستن و كفن كردن اكبر حضور داشت و آنچه ديده بيان داشت:
چشمانش و دهانش باز بود و پيشانيش ورم كرده و دندانهايش از دهان بيرون زده بود. كاسه سرش شكسته بود و از ناحيه زير گلو تا شكم دوخته شده بود و پشت اكبر نيز پاره و دوخته شده بود. كتف و بازو ، پشت ، بالای شانه و كف پاها هم كبود بود، شكمش فرورفته و دنده‌هايش بيرون زنده بود و در موقع شستن از ناحيه پشت سر و درون گوش خون می‌آمد كه پنبه گذاشتيم. انگشتان دستهايش جمع شده بود، دور پيچ‌های دست و پايش كبود بود و هاله‌ای از كبودی دور چشمانش گرفته بود و وزن اكبر كه قبل از اعتصاب غذا نو و پنج كيلو بوده به حدود چهل و پنج كيلو تقليل يافت. من و همسرم باتفاق اقوام وآشنايان در زمان دفن، جنازه اكبر را بشرحی كه در بالا تووصيف شد مشاهد نموديم جنازه شبيه اكبر نبود و انگار قبل از آوردن به آمل بشدت گريم شده بود.(برای كم نشان دادن آثار شكنجه) جنازه اكبر چنان وضعيت نامناسبی داشت كه در زمان نشان دادن جنازه به دائی ديگرش آقای عليرضا اشرف‌پور، پزشك پزشكی قانونی پس از بيرون كردن نيروهای اطلاعاتی اظهار داشت شما می‌توانيد بدون هيچ نگرانی و ترسی شكايت نمائيد. در پايان از تمامی سازمان‌ها و نهادهای حقوق بشر در خواست نبش قبر و كالبد شكافی اكبر برای تعيين علت مرگش را داريم. در ذيل ورقه اقوام و آشنايان كه جنازه را مشاهد نمودند و اظهارات فوق تاييد می‌نمايند.

محمد محمدی ، پدر اكبر محمدی (امضاء)
گل‌جهان اشرف‌پور، مادر اكبر محمدی (امضاء)

رونوشت به:
دفتر سازمان ملل
دفتر سازمان حقوق بشر
دفتر ديده‌بان حقوق بشر
دفتر پزشكان بدون مرز
دفتر خبرگزاری‌ها و نشريات داخل و خارج از كشور






بازداشت شماری از شركت‌كنندگان در مراسم اكبر محمدی

دستگیری ده ها نفر از فعالین دانشجویی که قصد داشتند در مراسم ختم اکبر محمدی شرکت نمایند
صبح روز جمعه ده ها نفر از فعالین دانشجویی که به قصد شرکت در مراسم ختم اکبر محمدی از تهران عازم آمل بودند، قبل از رسیدن به آمل، در پلیس راه گردنک، توسط نیروهای امنیتی دستگیر شدند. این افراد که به وسیله دو دستگاه مینی بوس ساعت ٧ بامداد جمعه از تهران خارج شدند، ساعت ٩ اتومبیل هایشان توسط نیروهای امنیتی متوقف شده و همگی بازداشت شدند. در میان افراد بازداشت شده اسامی افرادی چون محمد هاشمی، علی نیکونسبتی، حنیف یزدانی، هومن کاظمیان، علی عزیزی، معصومه لقمانی، علی ملیحی، حبیب حاج حیدری، علی جمالی، سمیرا صدری، بهاره هدایت، ایمان براتیان و ... به چشم می خورد. محمد هاشمی، دبیر تشکیلات دفتر تحکیم، ظهر امروز طی تماسی با منزل عنوان داشت، بازداشت شدگان منتظرند تا ساعت ٣ بعدازظهر با همراهی نیروهای امنیتی تحت الحفظ به تهران بازگردانده شوند. اما بیم آن می رود پس از انتقال این افراد به تهران همگی بازداشت شوند و یا دست کم برخوردی که با بازداشت شدگان تجمع زنان شد با فعالین سیاسی-دانشجویی بازداشت شده بشود. گفتنی است در تجمع زنان که در خردادماه امسال برگزار شد، بیش از ٧٠ نفر دستگیر شدند که به مرور زمان همگی آن ها آزاد شدند اما در آن میان علی اکبر موسوی خوئینی، نماینده شجاع دوره ششم مجلس و دبیرکل سازمان ادوار تحکیم، از آن زمان در بازداشت به سر می برد.آخرین گزارش ها حاکی از آن است که افراد بازداشت شده در حال انتقال به تهران هستند.


گزارشی از برگزاری مراسم اكبر محمدی

ادوار نيوز : مراسم بزرگداشت اكبر محمدی از صبح امروز بر سر مزار او در روستای كنگميان واقع در ٣٠ كيلومتری جاده آمل به بابل برگزار شد .
به گزارش خبرنگار ادوارنيوز از آمل ،‌ در اين مراسم كه عليرغم ممانعت از حضور تعداد زيادی از اعضای سازمان دانش آموختگان ايران و دفتر تحكيم و با اخطار جدی مقامات امنيتی به برگزار كنندگان و شركت كنندگان برگزار می شد تعدادی از چهره های سياسی و فرهنگی از جريان های مختلف حضور داشتند كه از جمله می توان به حضور نمايندگانی از شورای مركزی سازمان دانش آموختگان ايران ، حزب ملت و … اشاره كرد .

حضور گسترده نيروهای امنيتی و لباس شخصی در اين مراسم بسيار چشمگير بود و به گفته پدر اكبر محمدی از قبل هم اعلام كرده بودند كه مراسم بايستی تا حد ممكن در سكوت و آرامش برگزار شود .
در اين مراسم پدر اكبر محمدی در حالی كه به شدت متاثر بود و اشك می ريخت با در آغوش گرفتن منوچهر محمدی كه لباس های اكبر محمدی را نيز بر تن داشت به حاضران گفت: از امروز برای من منوچهر هم اكبر است هم منوچهر و من از امروز اكبر را در سيمای منوچهر می بينم. وی در همين حال گفت: نگذاريد خون اكبر بی نتيجه بماند و راه او را ادامه دهيد .
مادر اكبر محمدی نيز در حالی كه گل و شيرينی بر روی مزار اكبر محمدی گذارده بود در اين مراسم گفت : امروز روز عروسی فرزندم است و همه شما در جشن عروسی اكبر شركت كرده ايد .
اين گزارش می افزايد در شهر آمل همه اهالی نشانی منزل اكبر محمدی را می شناختند و با شركت كنندگان در اين مراسم ابراز همدردی می كردند .

 

مصاحبه ای که عاملان جنايت را معرفي مي کند

سندي در مورد قتل محمدي

يک روز بعد از مرگ اکبر محمدی در زندان اوين، در حالی که ماموران قوه قضاييه و اداره زندان ها با احضار زندانيان همبند اکبر محمدی در حال تلاش برای صورت دادن سناريوئی به اين ماجرا هستند، مصاحبه يک روز قبل پدر منوچهر و اکبر محمدی بزرگ ترين دليل مانع اداره زندان ها برای عادی نشان دادن مرگ اين دانشجوی زندانی است.

پدر منوچهر و اکبر محمدی روز يکشنبه در مصاحبه ای با راديو فردا بر اساس گزارش هائی که زندانيان همبند فرزندش به وی داده بودند اعلام داشت که زندانبابانان سعی دارند با کتک اکبر را وادار کنند که اعتصاب غذايش را بشکند و با توجه به ناراحتی روحی و تشنج عصبی و مشکل دیسک کمر وی وضع بدی دارد.

در اين مصاحبه که يک روز قبل از اعلام مرگ اکبر محمدی از راديو فردا پخش شد، آقای محمدی در جواب مهديه جاويد گفته است اکبر در شرايط جسمی بدی به سر می برد و در حالی که به شدت نگران بوده است افزوده ما انتظار داريم سازمان ملل برود به زندان اوين ببيند چه می گذرد، اين رژيم چه به سر بچه های ما می آورد .بچه های ما را دارند زير شکنجه از بين می برند. چرا؟

کارشناسان معتقدند با وجود اين که کارکنان اطلاعات و دادستانی که بعد از تشکيل دولت جديد همسو و همراه هستند تلاش دارند تا ماجرای مرگ اکبر محمدی را يک مرگ غيرمترقبه ولی طبيعی جلوه دهند مصاحبه پدر اين دانشجوی زندانی بزرگ ترين برگه ای است که مانع از سناريوسازی می شود و تصميم گيرندگان ناچار خواهند بود به گروه های تحقيق امکان بررسی بدهند و از جمله شرايط را برای کالبد شکافی و بررسی های مستقل ايجاد کنند.

مهديه جاويد، خبرنگار راديو فردا روز يکشنبه از آقای محمدی پرسيده بود: شما اين خبرها را از کجا گرفتيد؟ و وی جواب داده بود گزارشی که از همبندان اکبر به ما دادند، حتی گزارشی که از درمانگاه به ما می رسد. او در وضعيت بسيار بدی نشان می دهد. آقای محمدی که در هنگام اين مصاحبه در ترکيه بود اظهار داشت که خود و وکلای فرزندانش با آن ها ملاقاتی نداشته اند.

بعد از دستگيری اکبر و منوچهر محمدی، خواهر آن ها در اروپا فعاليت هائی در جهت آگاهی جامعه بشری از وضعيت آن ها انجام داد و به گفته پدر اين اواخر فرزند کوچک وی رضا نيز به ترکيه متواری شده است. به گفته آقای محمدی: "بچه های ما را دارند زير شکنجه از بين می برند. چرا؟ اين رژيم از ما چه می خواهد؟ همه ما را متواری کرده. بچه های ما را زير لگد دارند می کشند. از جان خانواده ما چه می خواهند، ما را دارند از بين می برند. خانه ما را آتش کشيدند، به جان ما دارند چه کار می کنند؟ بچه های ما را متواری کردند. اين به خاطر ابراز عقيده است فقط؟ نمی دانم اکبر من در چه حالی است، زير شکنجه قرار دارد. اين گزارش هايی که به ما رسيده است از زندانيان سياسی داخل اوين. از شما خواهش می کنم صدای نحيف ما را به گوش جهانيان برسانيد."

واکنش وکيل محمدی

نعمت احمدی، از وکلای اکبر محمدی شب گذشته در مصاحبه ای با روز گفت تمام افرادی که دستور دستگيری مجدد او را صادر و دارو به وی نرساندند در کشته شدنش مقصر هستند، چرا که وی از نه روز قبل در اعتصاب بود . چند روز قبل از آن با من تماس گرفت و گفت من وارد اعتصاب غذا شدم و تا آخر خواهم ماند. اين ها حتی داروهايم را در اختيار من نمی گذارند.

اکبر محمدی ماه گذشته در مرخصی بيرون از زندان بود، اما گويا بر اساس تصميم واحدی از سوی وزارت اطلاعات وی و مدتي بعد احمد باطبی به زندان برگردانده شدند. نعمت احمدی می گوید من تعجب کردم از اينکه اولا چرا بازداشت شد، زيرا دو سال و نيم قبل پيشتر کليه اطبای زندان اوين تشخيص دادند که او تحمل زندان را ندارد و بايد در خارج از کشور درمان شود، و طی اين مدت مشکلات متعددی برای آسم، برای ريه هاش، برای نخاعش وامثال اينها داشت و من تعجب می کنم و اين را يک درگذشت ساده تلقی نمی کنم و از آيت الله شاهرودی می خواهم کليه افرادی که دستور دستگيری وی را دادند و از آمل به تهران منتقلش کردند و کسانی که در زندان اوين با توجه به بيماری تائيد شده وی داروهايش را به او ندادند تحت بازجوئی قرار گیرند.

با توجه به اين که وکلای اکبر باطبی دانشجوی ديگری که زندانی شده است خبر داده اند که او نيز در بازگشت اعلام داشته است که اعتصاب غذا می کند. گفته می شود اکبر باطبی از سه روز قبل در بند عمومی نيست و ارتباط وی با خارج قطع است و به احتمال زياد در بند انفرادی به سر می برد.

نقل از: روز

 

 

1385/03/22 خبر گزاري ايسنا  

 

پدر اكبر محمدي گفت: عليرغم ارائه طول درمان نامحدود از سوي پزشكي قانوني به فرزندم، وي به زندان بازگردانده شد

 

 

 

 

 

سايت بازتاب  ساعت 12:8  دقيقه   9 مرداد ماه

 

درگذشت اكبر محمدي در زندان اوين

 

 

 

اكبر محمدي از دانشجوياني كه در جريان حوادث كوي دانشگاه تهران بازداشت و ابتدا به حكم اعدام و سپس به 15 سال حبس تعزيري محكوم شد، يكشنبه شب، هشتم مرداد ماه بر اثر اعتصاب غذا در زندان اوين درگذشت.

 

 

 آن عاشقان شرزه

 آن عاشقان شرزه كه با شب نزيستند
رفتند و شهر خفته ندانست كيستند
 فريادشان تموج شط حيات بود
 چون آذرخش در سخن خويش زيستند
مرغان پر گشوده ي طوفان كه روز مرگ
دريا و موج و صخره بر ايشان گريستند
 مي گفتي اي عزيز ! سترون شده ست خاك
اينك ببين برابر چشم تو چيستند
 هر صبح و شب به غارت طوفان روند و باز
باز آخرين شقايق اين باغ نيستند

شفيعی کدکنی (م.سرشک)

کژمژ و بی انتها...

کژمژ و بي‌انتها به طول ِ زمان‌های پيش و پس ستون ِ استخوان‌ها چشم‌خانه‌ها تهي دنده‌ها عريان دهان     يکي برنامده فرياد فرو ريخته دندان‌ها همه، سوت ِ خارج‌خوان ِ ترانه‌ی روزگاران ِ از يادرفته در وزش ِ باد ِ کهن     فرونستاده هنوز     از کي ِ باستان. باد ِ اعصار ِ کهن در جمجمه‌های روفته بر ستون ِ بي‌انتهای آهکين فروشده در ماسه‌های انتظاری بدوی. دفترهای سپيد ِ بي‌گناهي به تشتي چوبين بر سر معطل مانده بر دروازه‌ی عبور: نخ ِ پَرکي چرکين بر سوراخ ِ جوالدوزی. اما خيال‌ات را هنوز فراگرد ِ بسترم حضوری به کمال بود از آن پيش‌تر که خواب‌ام به ژرفاهای ژرف اندرکشد. گفتم اينک ترجمان ِ حيات تا قيلوله را بي‌بايست نپنداری. آن‌گاه دانستم که مرگ     پايان نيست. ۱۳۷۸ ا.بامداد